My Eyes on Darfur

darfur. meer dan 200.000 doden en 2.5 miljoen vluchtelingen. richt je ogen op darfur.

Volkskrantblogster Galadriel schreef er al over. In een eerder bericht, heb ik er, evenals andere bloggers, ook aandacht aan besteed. Darfur. Alle ogen van de wereld zijn op Darfur gericht. Het blijft vooralsnog bij ‘staren’ en ‘praten’. Met echte oplossingen komt men niet. Zo mislukte een internationale conferentie over Darfur. Afgelopen maandag eindigde de conferentie "met beloftes een vredesmacht te financieren en de druk op Soedan op te voeren, maar zonder concrete resultaten", aldus luidde het bericht in de Volkskrant. Op de website ‘Save Darfur’ lees ik: (…).."But there was no announcement of which countries would contribute soldiers, nor was there any signal that China had softened its resistance to levying sanctions on Sudan, a measure that would require Chinese acquiescence to win approval from the Security Council. China is a staunch ally of Sudan and major buyer of its oil".

Voor veel noodhulporganisaties is Darfur te onveilig om enige vorm van hulp te bieden. Artsen Zonder Grenzen meldt dat ze blijft vechten voor de mensen in Darfur. Hoewel het ook voor hulpverleners steeds gevaarlijker wordt, vinden wij dat wij moeten blijven. Ondanks het feit dat ook wij beschoten en overvallen zijn en daarom onze activiteiten op sommige plaatsen moeten opschorten. Want op de meeste locaties waar wij werken, zijn wij de enige organisatie die zich in het gebied waagt om hulp te bieden. De missie in Darfur is momenteel een van de grootste van Artsen zonder Grenzen ter wereld.  

Ook al is Darfur zelf te gevaarlijk om te betreden voor diverse hulporganisaties en voor journalisten, dat betekent niet dat de wereld niet weet wat er in Darfur aan de hand is. We kunnen niet zeggen: ‘we hebben het niet geweten’. Met behulp van de technologie van deze tijd kan je je toch op de hoogte houden van wat zich in Darfur afspeelt. Op de website EyesonDarfur kan je Darfur via satelliet camera´s in de gaten houden. Het is een project dat is opgezet door Amnesty International. Via Satellite Evidence en Villages at Risk krijg je een goede indruk wat er allemaal in Darfur gaande is.

Het "United States Holocaust Memorial Museum" is in samenwerking met google het ‘Crisis in Darfur-project’ opgestart. Het is eigenlijk een soort van interactieve atlas. Bovenop de kaarten van Google Earth wordt informatie getoond die schetst wat er in de westelijke provincie van Sudan aan de hand is. "Het is de opdracht van het Holocaust Museum om te herdenken, maar ook om te waarschuwen," zegt de directeur van het museum Sara Bloomfield. "We willen een gemeenschap van gewetens scheppen."

Amnesty International is al enige tijd met een andere campagne bezig: ‘Make Some Noise’: een project om via muziek aandacht te vestigen voor de mensenrechten. Het project gaat samen met ‘Instant Karma’, een campagne ‘to save Darfur’. Ten behoeve van Darfur is er een dubbelalbum verschenen waarin diverse artiesten liedjes van John Lennon ‘coveren’.  De nummers zijn ook via internet te downloaden. De opbrengsten van de verkoop van de cd gaan naar Amnesty International ten behoeve van Darfur. 

Volkskrantblogster, Parelduikster Diana van den Driessche doet een beroep op ons, bloggers, om het verschil te maken. Doe iets! Het maakt niet uit wat, omdat kleine veranderingen grote gevolgen kunnen hebben. Informeer je over de activiteiten van verschillende hulporganisaties, kijk in het dossier over Darfur (Nieuwssite van de Volkskrant) . Lees wat Unicef er doet, wat Artsen zonder Grenzen probeert te betekenen. Soms helpt ook het geven van geld (kijk hier voor een van de gironummers). En kijk naar Darfur!  

Het "United States Holocaust Memorial Museum" geeft ook een aantal tips. Je kan bijvoorbeeld contact opnemen met de media om hen te vragen (meer) aandacht te schenken aan Darfur.

Sinds 2003 is deze crisis in Darfur gaande. Voor die periode had Soedan ook al te maken met een crisis: in Zuid-Soedan was sprake van een burgeroorlog. Het boek van Dave Eggers, ‘Wat is de Wat’ gaat over het leven van Valentino Achak Deng. Slechts zes jaar oud was hij toen hij in 1987 uit zijn geboortedorp werd verjaagd. Met tienduizenden lotgenoten sloeg hij op de vlucht. De meesten waren jonge jongens zoals hij. Ze werden ‘The Lost Boys’ genoemd. Een voettocht van 1.500 kilometer voerde hem via Ethiopië naar een Keniaans vluchtelingenkamp. In totaal bracht hij ongeveer vijftien jaar in vluchtelingenkampen door. Ik vraag me af hoe lang de crisis in Darfur nog zal gaan duren. En ik denk aan de mensen die in de vluchtelingenkampen zitten, in een niemandsland. ‘Lost’ people. Zorg ervoor dat ze niet vergeten worden¹!!

Richt je ogen op deze video: een bezoek van Khaled Hosseini (De Vliegeraar) aan de vluchtelingen van Darfur.

Darfur. Amnesty International. ‘Make some Noise’ (muziek: ‘Isolation’, Snow Patrol) 

---

Bron tweede en derde afbeelding: EyesonDarfur
De overige illustraties zijn foto´s van ogen gemaakt door en bewerkt door Helena (met behulp van foto´s van anderen).

¹ Naar: En zorg ervoor dat ze ons niet vergeten…, lezing Jan Pronk, 22 juni 2007 (Van Heuven Goedhart lezing ter gelegenheid van Wereld Vluchtelingen dag 2007).

Posted by helena on 27/06/2007

http://helenaishere.wordpress.com/2007/06/27/my-eyes-on-darfur/