Darfur. Crisis after crisis (I)

aantal doden in darfur wellicht op 300.000 volgens de vn
vijf jaar darfur. 200.000 doden, 2½ miljoen mensen die in vluchtelingenkampen verblijven*. dinsdag liet de vn weten dat het aantal doden bijgesteld dient te worden tot 300.000. john holmes, ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken van de verenigde naties, zegt dat een studie in 2006 suggereerde "dat 200.000 mensen hun levens hadden verloren als gevolg van de gecombineerde effecten van het conflict". volgens hem moet dat cijfer veel hoger zijn, misschien wel de helft hoger. john holmes maakt zich tevens zorgen over de verergerde situatie in darfur tijdens de afgelopen 12 maanden en ziet de toekomst somber tegemoet.

We continue to see the goalposts receding, to the point where peace in Darfur seems further away today than ever. [...] Otherwise the reality is that the people of Darfur face a continued steady deterioration of their conditions of life and their chances of lasting recovery.

Jan Egeland** – voormalig ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken van de VN en noodhulpcoördinator – liet eind maart weten dat het sterftecijfer in Darfur bijgesteld dient te worden. In een interview met AP (Associated Press) zegt hij dat er tenminste 400.000 doden zijn gevallen ten gevolge van het conflict in Darfur. Een sterfte-onderzoek zou kunnen bepalen hoeveel doden er werkelijk zijn gevallen. Dan moeten medewerkers ook toegang krijgen tot de gebieden die ze wegens veiligheidsproblemen niet kunnen bereiken. De regering van Soedan zal geen toestemming geven voor het houden van een sterfte-onderzoek. Zelf is het regime van mening dat het conflict in Darfur 10.000 doden telt. Rolf Bos, redacteur buitenland van de Volkskrant met als specialisme Afrika, schrijft afgelopen vrijdag in zijn weblog een kort stukje over het probleem van de getallen betreffende het conflict in Darfur. Hoe tel je de doden? Hij noemt de mening van de Soedanese president Omar al-Bashir, die de schatting van de Verenigde Naties dat het conflict in Darfur al 300.000 levens heeft gekost, ongefundeerd vindt. De te hoge schatting is volgens deze schurkachtige leider (dat zijn mijn woorden) bedoeld om druk uit te oefenen op de Soedanese regering. Hulporganisaties zouden de VN hiertoe hebben aangezet. Rolf Bos noemt ook de verschillende sterftecijfers (10.000 doden volgens het regime van Soedan, 300.000 doden volgens John Holmes en 400.000 volgens Jan Egeland) en vraagt zich af wie we nu moeten geloven. 

Door de weerstand van het regime om een sterfte-onderzoek te houden, is de VN ook niet bijster enthousiast. De VN zegt druk bezig te zijn de levenden te helpen. Volgens Christina Bennett, woordvoerdster van de huidige ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken John Holmes, is het aannemelijk dat meer dan 200.000 mensen zijn gestorven. En om te bepalen hoeveel mensen er daadwerkelijk zijn gestorven is een ingewikkeld en diepgaand onderzoek nodig "which we feel under current circumstances would be extremely time consuming and expensive, and any real accuracy in those numbers would be impossible to achieve."

Eric Reeves^***is het ermee eens dat de Soedanese regering geen interesse heeft in een sterfte-onderzoek. Hij vindt het zelf echter uitermate belangrijk dat sterfte-cijfers zo actueel en betrouwbaar mogelijk zijn. Niet alleen voor de waardigheid van diegenen die gestorven zijn en hun familie, maar het is ook van belang om te weten hoe groot de boven het hoofd hangende menselijke vernietiging kan zijn in Darfur. In antwoord op een e-mail waarin ik Eric Reeves enkele vragen stelde schrijft hij dat het te gevaarlijk is om een dergelijk onderzoek te houden. Het regime in Soedan heeft de laatste poging van de VN tegengewerkt, het was zelfs gevaarlijk. A senior UN Official told me that there would be no more full-scale mortality assessments until Khartoum allowed them… meaning never. Verder denkt Eric Reeves dat Jan Egeland, met het getal van 400.000 doden, dichterbij de waarheid komt dan de 300.000 van John Holmes. In 2006 schreef Eric Reeves dat het aantal doden in Darfur (na drie jaar conflict) 450.000 zou kunnen bedragen.

genocide by attrition in darfur?
het ziet er dus niet naar uit dat er een sterfte-onderzoek gehouden wordt, hoe noodzakelijk zo´n onderzoek ook is. toch is de vn met nieuwe sterftecijfers gekomen. kennelijk wordt er toch wel een aantal gegevens geregistreerd. de vn heeft het aantal doden bijgesteld tot 300.000 – en misschien telt het aantal doden zelfs 400.000 volgens jan egeland. de verwachting is dat er de komende tijd nog wel doden bijgeteld kunnen worden. de regentijd komt er namelijk aan, terwijl het wfp (wereldvoedselprogramma van de vn) ook nog eens bekend maakte dat men de voedselrantsoenen gaat halveren.

Eric Reeves schrijft in een artikel in de Washington Post dat veel mensen, verzwakt door de afgelopen vijf jaar van ellende, de komende periode - die bekend staat als "hunger gap" (periode tussen de lente waarin geplant wordt en de herfst waarin geoogst wordt) niet zullen halen. De laatste oogst was al een ramp. Met name in het Noorden en het Zuiden van Darfur. De voedselreserves zijn nog nooit zo gering geweest. Bovendien speelt de onveilige situatie een rol, waardoor het WFP niet in staat is om gebieden in Darfur van voldoende voedselvoorraden te voorzien. Met name in die gebieden die het minst toegankelijk zijn gedurende het regenseizoen. 

Once the rains come — severing road corridors, turning dry river beds into impassable torrents and creating a terrain of mud — it will be almost impossible to move in many areas. The insecurity preventing humanitarian access will give way to sheer physical impossibility. Hij is van mening dat er in Darfur een genocide door uitputting plaats kan gaan vinden: "genocide by attrition".
In het artikel schrijft Eric Reeves dat zonder verbetering van de veiligheidssituatie in Darfur – voor inwoners en hulpmedewerkers – het aantal doden de komende maanden schrikbarend zal zijn. 
What Khartoum was unable to accomplish with the massive violence of 2003-04, entailing wholesale destruction of African villages, will be achieved through a "genocide by attrition." Civilians displaced into camps or surviving precariously in rural areas will face unprecedented shortfalls in humanitarian assistance, primarily food and potable water.

In zijn antwoord op mijn e-mail stelt Eric Reeves zelfs:

Khartoum is waging what I call "genocide by attrition". They wish to destroy the civilian population of Darfur, at least the non-Arab majority, as a way of defeating the rebels.

Veel mensen in Darfur hebben geen toegang tot de hulpverlening. De vredesmacht (Unamid) is nog lang niet op volle kracht aanwezig en het regime werkt de komst van de vredesmacht tegen. Het regime doet niets om de veiligheid van de inwoners van Darfur te verbeteren en dat geldt ook voor de veiligheid van hulpverleners. Het regime weigert ook de Janjaweed te ontwapenen en werkt zelfs samen met de Janjaweed volgens Eric Reeves. Recently, in a campaign reminiscent of the worst military violence of the genocide’s early years, Khartoum’s regular ground and air forces coordinated with the Janjaweed in massive scorched-earth assaults against civilian villages in West Darfur.

De situatie in Darfur is dus zeer zorgwekkend. En dan maakt het WFP (wereldvoedselprogramma van de VN) ook nog eens bekend dat het voedselrantsoen wordt gehalveerd.

Halvering voedselrantsoen door WFP (Wereldvoedselprogramma van de VN)
Vorige week maakte de VN bekend vanaf volgende maand het voedselrantsoen aan vluchtelingen te halveren. In Darfur is een groot aantal mensen afhankelijk van voedsel dat door hulporganisaties wordt uitgedeeld. Er rekenen ongeveer drie miljoen mensen op het WFP (VN-Wereldvoedselprogramma) om aan eten te komen. De VN zegt dat het voedselrantsoen gehalveerd wordt omdat vrachtwagens met hulpgoederen overvallen worden. Men kan hierdoor geen chauffeurs meer vinden.  Er is tevens een gebrek aan fondsen voor luchtvervoer, waardoor deze vorm van vervoer wellicht volledig moet worden gestopt. Een aantal landen heeft wel donaties gedaan, zodat het transport door de lucht in ieder geval nog een maand voortgezet kan worden. Er is nog steeds dringend geld nodig, aldus laat het WFP weten: "We are hoping that more funds will come in, because there is a big gap between the US$6 million we have now and the US$77 million that we need this year," he said, adding that the air service is especially vital amid deteriorating security on the roads.

Eric Reeves is van mening dat er in diverse plaatsen in Darfur al is gesneden in de voedselhulp. Hij schrijft in zijn antwoord op mijn e-mail dat we veel te weinig informatie krijgen over ondervoeding, voedsel-leveringen, rantsoenering etc. Het probleem is dat de vrachtwagens gestolen worden en niet zozeer het voedsel schrijft hij. De Soedanese regering weigert om de route te beveiligen en om hiervoor voldoende politie te leveren. And many of the armed groups attacking the convoys are connected in one way or another to Khartoum.

De Soedanese regering zou de voedselkonvooien voorzien van politiebegeleiding maar weigert dit dus. Volgens het WFP is de frequentie van die konvooien onvoldoende om de voedselaanvoer op peil te houden. Men is een bijeenkomst aan het plannen om het aantal konvooien te doen stijgen. Hoe kan men meer konvooien plannen als er al een geldtekort is? En mede gezien de gestegen voedselprijzen lijkt me dat een groot probleem. Ook al zou de veiligheid op de wegen verbeterd worden, dan is de vraag of het WFP wel voldoende geld beschikbaar heeft om voedsel te kunnen inkopen en de hulpgoederen te transporteren. De VN deed onlangs toch een beroep op donorlanden om geld te geven? Volgens Eric Reeves is het geldtekort een erg groot probleem.

Het WFP doet dringend een beroep op de rebellen:

"We’re appealing to the rebel factions and their commanders who operate in other parts of Darfur to ensure security on the roads and to respect the neutrality of all people involved in the humanitarian effort," Oshidari said. "If the security situation on the roads improves, we will be able to restore the ration levels."

De vraag is waarom het WFP geen beroep doet op het regime in Khartoum. Maar daar trekt het regime zich toch niets van aan dus veel helpen zal het niet.

Overigens spelen bovengenoemde problemen al langer dan vandaag. In 2005 was bijvoorbeeld al sprake van enorme voedseltekorten. Van de laatste oogst lukte toen maar 60% en in 2005 zelf leverde de oogst bijna niks op, omdat de mensen in kampen zaten en daardoor het land niet konden bewerken. Ook in 2005 was al sprake van beroving van voedselkonvooien. Maar de soldaten van de Afrikaanse Unie begeleidden in dit geval de hulpmedewerkers en als deze ergens heen wilden reizen, controleerden de soldaten de hele route op veiligheid. In april 2006 kondigde de VN ook aan om de voedselhulp te halveren vanwege een gebrek aan geld.

Binnenkort begint het regenseizoen, zodat meer mensen afhankelijk zullen zijn van voedselhulp. Wat dus niet in voldoende mate beschikbaar is. De ellende blijft maar door- en doorgaan. En de verwachting is niet dat de situatie zich binnenkort verbeterd. Ook blijft het probleem van de onveilige situatie in Darfur de komende tijd een punt van zorg. De VN-missie – Unamid - is namelijk nog lang niet op volle kracht aanwezig in Darfur.  

Vredesmacht VN/AU (Afrikaanse Unie).
Zoals bekend heeft de VN een resolutie opgesteld voor een vredesmacht. Deze zal het geweld in Darfur mogelijk kunnen beperken. Er zijn maar negenduizend van de geplande 26 duizend soldaten en agenten tot Sudan toegelaten. Het Westen beschuldigt de Sudanese regering van tegenwerking van de zogeheten Unamid-missie. De Nederlandse deelname aan de missie is inmiddels ook onzeker. Minister van Middelkoop zegt dat er onduidelijkheid is over de beveiliging van de Nederlandse militairen. Ook wil hij dat er minstens nog één ander Westers land naar Darfur gaat, om te kunnen vertrouwen op een sterke en geloofwaardige partner. De Soedanese regering wil echter met name Afrikaanse troepen toegang verlenen tot Darfur. 

De rol van de regering in Soedan is in dit stuk zijdelings aan de orde gesteld. In het volgende artikel zal ik hier nader op in gaan. Waarbij ook de rol van de Westerse landen en bijvoorbeeld China kort wordt behandeld. Jan Pronk heeft hierover al meerdere artikelen gepubliceerd. Ook de mening van de heer Mahmood Mamdani, een antropoloog uit Afrika zal ik bespreken. Hij vraagt zich af waarom zoveel Amerikanen zich zo kwaad maken over Darfur, en bijvoorbeeld minder over Irak. Hij denkt dat het conflict in Darfur eigenlijk als grondoorzaak heeft: droogte door klimaatsverandering. Hij vindt dat de werkelijkheid van het conflict in Darfur veel complexer is dan een strijd tussen ‘gemene Arabieren’ en ‘zielige Afrikanen’, zoals veel Amerikanen de situatie schetsen. Zelf vraag ik me wel af of dit het geval is. Dus dat veel Amerikanen de problematiek in Darfur op die manier benaderen. Maar ik vind zijn mening interessant genoeg om te bespreken.

Mattafix: Living Darfur

---

* In Darfur zijn 4,23 miljoen mensen door het conflict getroffen. Het aantal inwoners van Darfur vóór het conflict begon bedroeg 6 tot 6,5 miljoen. 
2,45 miljoen mensen zijn ‘internally displaced’ (ontheemden) waarvan de meerderheid in vluchtelingenkampen verblijft.
400.000 mensen zijn de afgelopen 14 maanden ontheemd geraakt en waarvan 100.000 dit jaar al als ontheemd kunnen worden beschouwd.
Ongeveer 250.000 vluchtelingen uit Darfur verblijven in Oost-Tsjaad.

** Momenteel is hij speciaal adviseur van secretaris-generaal Ban Ki-moon van de VN.

***Eric Reeves is hoogleraar Engelse taal en literatuur aan het Smith College in Northampton, Massachusetts. Hij is een expert in de geschiedenis en de huidige situatie van Soedan, en auteur van A Long Day’s Dying: Critical Moments in the Darfur Genocide.

Bron bovenste afbeelding:
http://www.textually.org/textually/archives/2007/04/015612.htm

Posted by helena on 26/04/2008

http://helenaishere.wordpress.com/2008/04/26/darfur-crisis-after-crisis-i-2/